ویروس در لینوکس
هیچ نرم افزاری کامل نیست و نباید در مورد هیچ نرم افزاری ( و از اون بالاتر هیچ چیزی) تعصب داشت.
هر دوی این گزاره ها از نظر من هم درست هستند. اول از دومی شروع می کنیم. لینوکس یک نرم افزار است و مثل هر نرم افزار یا ساخته دیگری، اشکال دار. گاهی این اشکال ها آنقدر بزرگ می شوند که افراد یک ویروس مبتنی بر آن می نویسند. این اتفاقی است که در مورد ویروس staog افتاد. این ویروس که اولین ویروس دنیای لینوکس بود، از چند باگ موجود در سیستم عامل استفاده می کرد و پخش می شد. نکته جذاب دنیای لینوکس این است که این ویروس هیچ وقت در جهان پخش نشد. دلیل؟ آزاد بودن نرم افزار لینوکس باعث می شود که اینجور اشکالات به سرعت حل شوند و همه کامپیوترهای متصل به اینترت جهان (که منطقا ممکن است ویروس را بگیرند) با یک آپ دیت در مقابل آن ایمن می شوند. در مورد این ویروس هیچ نیازی به ویروس کش نبود چون مثل دیگر ویروس ها با یک بروز رسانی، ماجول مشکل دار اصلاح می شد و در نتیجه گسترش ویروس متوقف.
اما گزاره اول. گزاره اول هم درست است. در دنیای لینوکس چیزی
حدود بیست سی تا ویروس شناخته شده و مشهور وجود دارد. یعنی حداقل بیست یا سی بار تلاش شده ویروس لینوکسی تولید شود ولی هنوز هم می بینیم که هیچ کس نگران ویروس ها نیست. چرا؟
بگذارید قبل از جواب دادن، اول در مورد خود ویروس حرف بزنیم. اگر تعریف ما از ویروس، برنامه ای باشد که خودش را به فایل های دیگر اضافه کند و پخش شود، تقریبا هر چیزی می تواند ویروس داشته باشد. به این فکر کنید که در یک اداره رییس زیر یک برگه کاغذ یکی از پرونده ها بنویسد: «یک کاغذ اتفاقی از یک پرونده بیرون بیاورید و زیرش این جمله را بنویسید و بدهید رییس امضا کند» و آن را امضا کند. چه اتفاقی می افتد؟ با دیدن اولین برگه یک نفر این متن را زیر یک برگه دیگر می نویسد و برای امضا می دهد به رییس. حالا کافی است رییس آن را امضا کند تا ویروس به زندگی اش ادامه بدهد تا همه فایل ها را آلوده کند.
این تعریف از ویروس به هر چیزی قابل اعمال است و بسیار بسیار راحت قابل پیاده سازی. اما برداشت من از «ویروس» در آن مقاله ویروس به شکل عملی بود: خطری که هر بار کول دیسک را به کامپیوتر ویندوزی می زنیم ما را تهدید می کند. ترسی که از بازکردن هر فایل مشکوک داریم. نگرانی ای که با رفتن به سایت های مشکوک، تشدید می شود. دلهره ای که پیدا می کنیم وقتی می بینیم error های کامپیوتر در حال بیشتر و بیشتر شدن است و سرعتش در حال کمتر و کمتر شدن. در این مفهوم عملی از ویروس، تکرار می کن که لینوکس ویروس ندارد. اما چرا؟
بحث اول که در بالا هم به آن اشاره شد، آپدیت های دائمی نرم افزار است. ویندوز XP هنوز هم که هنوز است مشکل دریافت اسپم روی پورت ۹۳۵ (اگر درست بگویم) را دارد و هنوز هم که هنوز است ویروس هایی با تکنیک New Folder.exe به آن حمله می کنند ولی ویروسی مثل staog بیشتر از چند ساعت هم دوام نمی آورند و در بدترین حالت بعد از یکی دو روز که از مشاهده اولین نمونه بگذرد، سیستم اصلاح می شود. این به این معنا نیست که سیستم باگ ندارد بلکه به این معنا است که باگ ها بسیار سریع اصلا حمی شوند و افتخار بهترین هکرهای جهان هم می شود اصلاح کردن یک باگ در کرنل و نه نوشتن یک ویروس برای سوء استفاده از یک ضعف و نمایش قدرت به شرکت بزرگی مثل مایکروسافت.
نکته بعدی که به نظر من مهم تر هم هست، این است که در لینوکس چیزی به اسم «گرفتن برنامه از این و آن» نداریم. ویروس چطور به کامپیوتر ویندوزی می آید؟ از یک طرف از طریق ضعف سیستم عامل و پورت های باز و ضعف mount کردن و ضعف Internet Explorer و از طرف دیگر از طریق دیسک و کول دیسک الوده و برنامه های ویروسی و ... در دنیای لینوکس من برنامه را مستقیما از نویسنده اصلی یا مستقیما از حامی توزیع مورد استفاده ام (مثلا ubuntu) دریافت و نصب می کنم. در روند نصب هیچ رابط میانی (حتی سی دی!) وجود ندارد و در نتیجه ویروس ها فرصت نمی کنند به چیزی بچسبند یا از جایی ظاهر شوند. در عین حال تمام برنامه های از طریق کدهای بخصوصی کنترل می شوند و در صورت تغییر حتی یک بیت در آن ها سیستم عاملم به من می گوید که برنامه ای که می خواهم نصب کنم، مشکوک است. با این روش اصولا ویروس ها زنده نمی مانند. ویروس برای زندگی نیاز دارد به یک چیزی بچسبد. در دنیای ویندوز حتی اگر شما برنامه را از فروشنده اصلی بخرید، آنقدر کپی غیرقانونی و برنامه اجرایی در وب وجود دارد که ویروس ها به راحتی به زندگی ادامه می دهند ولی در دنیای لینوکس عملا در اینترنت برنامه اجرایی ای وجود ندارد که به ویروس ها اجازه زنده ماندن بدهد.
فکر می کنم استالمن در جایی توضیح داده که چرا لینوکس ویروس ندارد. دلیلش بامزه است: در صورت علاقه به اجرای ویروس باید به سایت نویسنده بروید، ویروس را دانلود کنید، کمپایل کنید، به آن دسترسی اجرایی بدهید و بعد با دسترسی مدیر سیستم، اجرایش کنید تا فایل های کامپیوتر خودتان را آلوده کند. البته متاسفانه این ویروس با فرمت کامپیوتر شما از بین خواهد رفت چون احتمالا بقیه کاربران علاق های ندارند آن را کمپایل و اجرا کنند و خود به خود هم که نمی تواند به کامپیوترهای دیگر نفوذ کند.
در نهایت اضافه کنم که من نگران ویروس در کامپیوترم نیستم چون با لینوکس کار می کنم. این واقعیت دارد (: در عین حال این هم کاملا واقعیت دارد که بعضی ها توصیه می کنند که در دنیای لینوکس هم باید دائما ضد ویروس اجرا کرد. این تنوع عقیده است که دنیای لینوکس را جذاب می کند. فعلا هم که هیچ کدام از این دو عقیده ضرر نکرده است. حداقل جریان برای من این است که در یک شبکه ویندوزی، کامپیوتر من ایمن است و دوستانم بارها و بارها حافظه های جانبی شان را برای ویروس زدایی به من داده اند (:
آه اشتباه نشود! لینوکس کامل نیست. لینوکس ضعف هایی هم دارد. اتفاقا سه چهار روز است که قرار است در مورد یکیش تحقیق کنم و هنوز موفق نشده ام: bare metal backup. اگر من لینوکس را دوست دارم به خاطر کامل بودن یا حتی قوی تر بودنش نیست، به خاطر زیباتر بودنش است (: آنهم در سطح فلسفی (: برای اثبات ادعایم در مورد آگهی به نقاط ضعف لینوکس، برایتان در موردش خواهم نوشت (:
خیلی اوقات وقتی با دوستان در مورد ویژگی های ویندوز ویستا صحبت می کنیم فقط اشاره به Windows Defender ، Windows Aero و Windows Media Center می کنند در حالی که ویندوز ویستا علاوه بر موارد فوق دارای قابلیت ها و ویژگی هایی دیگری هم می باشد از جمله پارتیشن بندی هارد توسط Vista Disk Management . شکل ظاهری Vista Disk Management بسیار شبیه XP Disk Management می باشد ولی بین این دو یک تفاوت عمده وجود دارد و آن اینکه با استفاده از Vista Disk Management به راحتی و بدون هیچ نرم افزاری می توانید هارد خود را پارتیشن بندی کنید به عبارتی در XP Disk Management فقط می توانید کارهایی همچون مخفی کردن درایو ها و تغییر نام درایو ها را انجام دهید در حالی که در Vista Disk Management علاوه بر موارد فوق امکان پارتیشن بندی جدید ، تغییر سایز پارتیشن ها ، جدا کردن فضای خالی یک درایو ( پارتیشن ) برای ایجاد یک پارتیشن جدید (shrink ) و .. نیز وجود دارد . در کل با قابلیت جدیدی که در ویندوز ویستا قرار داده شده است هر کاربری به راحتی و بدون اینکه اطلاعات هارد خود را از دست دهد می تواند هارد خود را پارتیشن بندی مجدد کند که در ادامه به آموزش نحوه پارتیشن بندی توسط ویندوز ویستا ( Vista ) می پردازیم : ابتدا در محیط ویندوز ویستا از طریق منوی Run و با تایپ عبارت Diskmgmt.msc وارد بخش Vista Disk Management شوید . بعد از باز شدن پنجره Disk Management بروی درایو C یا هر درایوی که دارای فضای خالی کافی می باشد کلیک راست کنید و در منوی حاصل گزینه shrink را انتخاب کنید ( shrink کردن به اصطلاح کوچک کردن فضای یک پارتیشن می باشد ) . در تصویر زیر هارد فقط دارای یک پارتیشن با حجم 80 گیگ می باشد که تصمیم داریم یک پارتیشن جدید دیگر به این هارد اضافه کنیم تا در کل هارد ما دارای دو پارتیشن باشد . بعد از چند لحظه پنجره Shrink باز می شود . در این پنجره ( مطابق تصویر زیر ) اطلاعاتی که به شما می دهد شامل فضای استفاده شده در درایوC ، فضای آزاد و از همه مهم تر مقدار فضایی که شما می خواهید از فضای آزاد درایو C خود جدا کنید نمایش داده می شود که این قسمت که بسیار مهم می باشد . در این پنجره و در قسمت TOTAL SIZE BEFORE shrink مقدار فضای هارد یعنی همان 80 گیگا بایت ( 78166 ) را نمایش داده است . در قسمت size of available shrink space available مقدار فضای آزاد هارد در درایو C را زده است که در این قسمت هرچی نوشته شده باشد دقیقا همان مقدار در قسمت enter the amount of space to shrink نیز درج شده است . در واقع مقداری که در قسمت enter the amount of space to shrink زده است ( 7 گیگ ) مقدار فضای آزاد هارد می باشد که شما می توانید برای پارتیشن جدید خود استفاده کنید و این امکان در اختیار شما می باشد که چه مقدار از این 7 گیگا بایت را برای پارتیشن جدید خود انتخاب کنید . اینک بروی دکمه shrink کلیک کنید تا فضای اضافه درایو C از آن جدا شود و در واقع پارتیشن جدیدی به اندازه 7 گیگ ایجاد شود . برای استفاده از این پارتیشن جدید بروی آن کلیک راست کنید و در منوی حاصل بروی عبارت New Simple Volume کلیک کنید و مراحل ویزاد را که بسیار ساده می باشد ادامه بدهید تا پارتیشن جدید قابل استفاده باشد که البته این ویزارد شامل نام پارتیشن - نوع فرمت آن و .... می باشد . البته در آموزش این مطلب به دوستان از مطلب دو سایت life hacker و microsoft نیز استفاده کردم .